Dzant d’ Limùn! Lu nòstri ciuchèr
l'è nint biànc e l'è nint ner,
l'è fin dzàun, ma l'è pitöst gris;
al smagiarìa scåži in pastìs
L'è in pàu ciår e in pàu scüròt.
Ma, bèle ch' al sìa nint tut ner
o nint tut biànc, pur mi l’è sàmpri
lu pi bel d’ tüts gi ciuchèr
L’è long, l’è drats, al s’àusa,
al vìra, al vòla cun tànti usèl
scu in dzùvvi lest e an piòta,
fin ch’ l’arübba a tutsår lu cièl
Cùra mi èra tsot tsot
la m’ smigiåva, gargiåndlu amùnt,
ch’al fniscèsa nint, ch’ l’anèsa
cun la sùa pùnta, fin ant l’àutri mund
E, despü che sài grand, lu vàiiu,
lu sògnu ancår tra rùndule e sturnèl
ch’i gi fàn fèsta viràndgi antùrn;
e al m' smàggia sàmpri pi bèl
Cel a l'å vist tut iscì a Limùn;
al s'argòrda d’ tut acò che s’è paså,
di nòstri påiri, d’ li nòstre måiri,
dal tamp di Saracìn, dal tamp di frå
A l'å vist a travarsår la Còla
ban digurdì gi nòstri pagrånt
cun lu sulač, cun la nivèra,
cun lu bon e cun lu marì tamp
Al g’å vist turnår, dài viådzi
a li nòstre cåze, stanc e fatigå;
må, cun li nòstre bòne årie,
prest sàmpri al g’å arpatå
Tànti e tànti al n'å vist pàrtri
ch'i s’ n’anåvu a travagiår
o ch'i partìu pur li gàre;
e nint tüts al g’å vist turnår
‘N pu fastidiå e ‘n pu sagrinå
cùra i partìu al gi salütåva,
ma cun tànta gòi al g’arvaìa
cùra i turnåvu e al g’ambrasåva
Piantå ben 'n mes d’ la nòstra cùnca
al gårgia d’ såi e al gårgia d’ låi;
l’è pròppi lu cör vìu dal paìs,
e al så tut acò ch’ la s’ fåi
Cun li uràgge ban drübårte
l'å santö e al sant tùte li tsansùn;
cun g'öč larc e sbalaså
l'å vist e al vè tut iscì a Limùn
Cun li sùe ciòcche e la budàtta
al nu disvàggia a li matìn
d’ li fèste gròse; e g’àutri dzurn
al nu disvàggia pi måi pianìn
Al nu avsìnna a Nustsignùr,
al nu då li benedisciùn,
al nu avìza d’ li paså,
al nu sèguita cun pasciùn
Al nu cumpågna tüts cun grand amùr
da la cünna a la cåscia-da-mòrt;
cun tüts al sufrìš, cun tüts al gòd
e al nu gårgia fin 'nt l'ort di mort
E lu darèr salüt ci å da anår vìa,
'ncår d’man scu la capitåva ièr,
da la Còla o d'arsùn d’ la valåda,
a l'urè sàmpri dal nòstri ciuchèr
Må, se pur travagiår, duvàn anår
a li pianüre o al long di mår,
nuzàutri, ban ch' siàn dalögn d'iscì,
al nòstri ciuchèr restàn sàmpri ünì.
