Cùra sài nasciö me, ant al 1961, pur vüvri e travagiår al paìs, duvìu sabèr parlår d’ Limùn, la s’ scapåva nìnt d’acè. Après, an pàu al bot, tut i’å tacå a cambiår. Pur lu svilüp dal paìs, cun la custrüsciùn d’ li segiuvìe e d’ gi skilìft, gi tànti palaš, la g’è arubå, dzustamånt, ògni sòrta d’ dzànt da fòra. Chicün parlàva piemuntès, chicün italiàn. E après, cun tüttsi achèsti vilegiànt anlitrå (o an tànti cås chiò måc pien d’ munàiia!), la televiziùn, la dzànt i g’å tacå a vurgugnårse dal pròpi dialàt. Alùra tànte måiri d’ Limùn i g’àn cumanså a mustrår måc lu ‘taliàn ai fič. E parà, tànti dant e tànte nànne che i sabìu scåži nìnt parlår italiàn, i s' sùn trubå at furestèr scù nevùd. L'è difìcil rànderse cünt dal valùr d’ ünna còza cùra tut lu mund a t’ dè che la vål nìnt dar tüt. D’ sicür chicün urìa fåts meč a mustrår in bon parlår d’ Limùn, pitöst che in marè italiàn, che gi fìč urìu amparå ban a scòla da d’ bòne madzìstre e da d’ bònsi madzìstri. Üra surìan ancår tànti d’ måi a parlår a “nòsta mòda”, scù i dizìu gi vèč: anvèce al mumànt, abrìl 2023, suràn duzànt o tarzànt al pö, tirànd a ‘ndvinår.