La nòstra valåda i g’è virå a l’übài, pur acò i g’å tànte bèle löiie pur liårse, cun le segiuvìe e cun li pel d’ fòcca. Tsapå tra la pianüra dal Po e la val Ròia che i g’arübba dràtsa al mår, i pòrta suåns at bèle tsàrdze d’ nivéra d’invàrn, e piùvere bundùse d’aprümma e d’utùn. Li lònghe sücìnne i sùn råre, nurmalmànt. Cun 'stu clìmma l’è bastànsa ìna raritå trubår d’ pin e d’ màrzi, se i gi sùn l’è purchè i sùn stå piantå da l’òmmi: pur esàmpi, cùra la g’è arubå la feruvìa, i g’an fåts in gròs piantamànt d’màrzi s’ li rübbe ròste dal Murìn, tsubbri a la stasciùn feruviåria. Ant la pårt båsa e mezåna d’ la valåda la piànta redzìnna l’è d’ sicür lu castagnèr. A l’è talmànt ampurtànt que ilavål i lu sònu “l’àrbu!” Scù a dìr che cel l’è lu re e g’ àutri i vènu måc après! D’ àutra pårt la castågna l’èra lu fundamànt dal mandzår di tàmp paså. A Limùn, ‘n dùa pur vìa d’ la autåssa d’ castagnèr n’era bèla nìnt, la dzànt apànna i g’avìa an pàu d’ sàu d’ avàns (còza ban råra e difìcil!) i tsàtåva in tòc d’ bosc d’ castagnèr a Rubilànt o Rucaviùn, o, pì suàns ancår, a la Prå o a Bövi. Dzåcche, l’èra üna gran fatìgga calår avàl cun lu carùs, après rablårlu amùnt ant al bosc e in bòt cügìe li castågne turnår a cåsa a la muntå. Nìnt tütsi avìu l’åsi, ànsi! L’ årbu che a s’ tròbba pì suàns ‘nt la nòstra valåda ümìda, l’è d’ sicür lu fàu, a l’è pròpi ant al sìu post. In’àutra pianta che i vinìa a tåč, sia pur la laggna, sia pur la fögia, che li bèstie màndzu tànt vulantèr, l’è lu fråsci. La g’èra nint tats che aghèsa nìnt a l’anvirùn d’ fràsci, che dnans d’ la fin d’ l’istå i vinìu sbrandulå e puå. An fasànd parà, gi brànts i reståvu sàmpi cört, cun li fögie dapè al trunc. Après avàn chiò li piànte cun li bìe rùse, lu pùlleri e l’alièr. D’ bèule nìnt tròppe, la g’è ancår gi ùlmi che i sùn nìnt scå cun la malatìa che i g’an tsàpå ant i darèr sincant’ån, a puprè. Chic stüdiùs dìu che lu nòm dal nòsti vilådzi, Limùn, a van da l’ùlmi… mah ci så, a la fin! Après in bot a Limùn tütsi i g’avìu at piànte da frütsa: pumèr, prusèr, cirižère, brignère, nuzèr. Tut fazìa brö pur nìnt patìr tròp la fåm, nisciün fasìa lu difìsciùs!