A s’ cùnta ìna vègia stòria ca tànti tànti tànti ån fåi, ilamùnt d’ la pårt di Måire Savòia, a g'iståva ìna fràmma ca tùte le diamàndze calåva al martså a tsatår la farìnna pur får lu pan. In dzurn, arübå 'nt in prå v’zin a ìna funtåna d'åiga frèsca, i gi å tirå fòra dal sìu såc ìna tåsa e i s'è bütå a böri. Pròpi ant acàl mumànt a l’è niscè fòra in umàt nient bel, tut gars e tant plus, ca cun d' bèle manère i g'å ciamå da böri. La fràmma pur in mumànt i s’è sbügiöiia, må vìste le bòne manère d’acàl drol persunådzi, i g’å dunå ìna tåsa d'åiga. L'umàt a l’å bugö, al gi å randö la tåsa, l’å salutå la fràmma e a l’è sparè an mes a gi fàu.

Da cal dzurn i sùn paså gi mas e nisciün avìa pö vist la fràmma al martså, fin a la fèsta dal paìs, cùra la s’è mustrå an piåsa. Le àutre fràmme i g’anåvu dapè ciamånd spiegasciùn d’acàlla lònga mancånsa. La fràmma l’å cüntå dal sìu drol ancùntr a la surdzànta e l’å dzuntå: "Da cal dzurn, tüts gi bot ca ampàstu lu pan, prènu la farìnna dal såc e cùra tùrnu lu bot d’après lu sac a l’è pièn, anscè ca ài pö damànca d’ vinìr al martså". Tüttsi i g’èru ambagiå e i s’ ciamåvu la ražùn d’acàl miråcul. Après, la fràmma a l’è tùrna muntå vers lu sìu tats, arlònc lu viasòl 'nt al bosc. Ma cùra i g'è nintrå 'n cåsa, che gran balurdùn e dispiazìr: lu såc d’ la farìnna a l’èra a tàra, tut vöd.

Murål: gi prudìgi i sun chicòza d’ rår e misteriùs, e lu sarvàn a vòl nint ca i sìu mustrå an piåsa.

Nòta: La funtåna i s’ tròbba arlònc lu viasol chi mùnta dài tats Astežàn al Cros, a pö prè a dièš minütte da Capanna Chiara.