L'àutri dzurn, mia mågna Rìta i m'å regalå in bel sacàt at "taccole" dzüst cügìe ant l'ort e antànt che me la ringrasciåva, cigi i m'å cüntå scu le fazìa còiri mia nànna Celèsta. Sicùmma me da tsòta d’ verdüra n'an mandzåva gàiri e le "taccole" pròppi pur niènte, pö nint får lu paragùn 'ntra la versiùn d’ nànna e la mìa, però achèste, sarvìe cun in tocàt d’ tsusìssa rüstìa, i nu sùn pròpri piazüiie.

La gi våi: