Gi ån cüra me èru tsot, ant al paìs la g’èra ancår divàrse ståle. Tùte cun pòche våtse, cåtri o sìnc al måi. Smàggia månc ver, a cuntråri al dzurn d’incöi, me m’ n’an arcòrdu almèno cåtri, ma i suràn stå d’måi d’ sicür. Gi padrùn i barunåvu lu liåm ant la curt, e après i lu purtåvu vìa, ant i giamèr fòra d’la Vìlla. Lu låts i lu vandìu a la dzant dal paìs, i fazìu chiò lu böri e gi tumìn. Ad sicür la cumünna an pàu al bòt gi urè få la gåra: tacåva ad èsi pö gi tàmp purtròp. Li våtse, cùra i pasåvu pur li carère o an piåsa, i s’ fazìu nìnt d’ sagrìn e i lasciåvu gi sài ricurdìn! E li bùze ‘nt li carère i g’anåvu nìnt ban pur gi patachìn dal bec fin!