Cant i cålu, sòffi,
an dansànt, gi patarås,
tut i cröbbu, scu ìna biànca trapùntsa
s’ in ancår vart materås
Alùra me mùntu al tsabòt,
e darèr ai vèdri d' la fnèstra, statså cun lu nås,
a gi gårgiu calår scu in bot,
li stes cùmma cant èra tsot
Da matìn s’ la nanvèra i s’ vàiiu dzå
d' la vurp gi pås.
S’ la stüvva piàn piàn i còi
la pulànsa ant al frås
Ant l'åria la i è tut nec
da la Vèuva a co d' Cèc.
Gi bas dal pumer, ant l'ort andürmè,
al pas d' la nanvèra, i sun dzå pièc
Måc gi corf chi sun calå s’ i fråscri, arlonc l'åiga,
i crìu e i fàn an pu tsadèl.
Li pàire dal valùn an fèsta,
i s’ büttu duvlö biànc lu mantel
Oh, cànta bèla nanvèra,
a munt e a vål la i è tut biànc,
da tsùbbri a la Paniš a tsut la Bustsèra,
in starìa ancantå a gargiår a la fnèstra, da la matìn a la sèra.
